در باب روانشناسي كه نويسنده مثل ساير ابواب! هميشه شاگرد بوده و خواهد ماند درس جدیدی یاد گرفتم دوستي مي گفت روزی با یک تاکسی به فرودگاه مي رفتم. ما داشتیم در خط عبوری صحیح رانندگی می کردیم که ناگهان یک ماشین درست در جلوی ما از جای پارک سبز شد.
راننده تاکسی ام محکم ترمز گرفت.ماشین سر خورد، و دقیقاً به فاصله چند سانتیمتر از ماشین دیگر متوقف شد! راننده ماشین دیگر بلا فاصله سرش را برگرداند و با قيافه أي حق بجانب شروع کرد به ما به فریاد زدن و داد و هوار كشيدن و پرخاش کردن!!.
راننده من فقط لبخند زد و برای آن شخص مظلوم حق تلف شده! دست تکان داد. يعني كاملا خونسرد و دوستانه برخورد کرد. با كمال شگفتی پرسیدم: چرا شما اینطوری رفتار کردید؟ او كه نزدیک بود ماشین تان را از بین ببرد و ما را به بیمارستان بفرستد!.
اينجا بود که راننده تاکسی ام درسی به من داد که بسيار در سرنوشت من كارگر افتاد:
قانون کامیون حمل زباله
او توضیح داد که بسیاری از افراد مانند کامیون های حمل زباله هستند. سرشار از آشغال، ناکامی، خشم، و نا امیدی در اطراف می گردند. وقتی آشغال در اعماق وجودشان تلنبار می شود، آ به جایی احتیاج دارند تا آن را تخلیه کنند بنابر اين چون مانند کامیون بی جان نیست که در اختیار راننده باشد لذا احساسات ناهنجار دروني اش ممكن است او را به سوي شما سوق دهد و گاهی زباله تلنبار شده درون خود را روی شما خالی کند!.
به خودتان نگیرید. فقط لبخند بزنید، دست تکان بدهید، برایشان آرزوی خیر بکنید، و به راه خود بروید. آشغال های آنها را نگیرید و به افراد دیگری سرکار، در منزل، یا توی خیابان پخش نکنید.حرف آخر این است که افراد موفق اجازه نمی دهند که کامیون های آشغال روزشان را بگیرند و خراب کنند!.
زندگی خیلی کوتاه است، از این رو….. افرادی را که با شما خوب رفتار می کنند دوست داشته باشید. برای آنهایی که رفتار مناسبی ندارند دعا کنید. زندگی ده در صد چیزی است که شما می سازید و نود درصد نحوه برداشت شماست.
تا اينجا كه عمومي بود خصوصيش اين است كه در جامعه ما يک گروه یا مذهب یا دین خاصی زندگی می کنند که افراد و پیروان آن البته نه همه فقط ولایتی ها و سوخته های ولایت و پابوسان و غیره هر کدام به تنهایی یک کامیون زباله هستند! بعضی ها که منبر و قلم و سایت و شبکه در اختیار دارند دیگر کامیون نیستند بلکه کارخانه تولید زباله هستند! کسانی که لعن و نفرین به صحابه رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم را عبادت مي دانند و با اين منطق زباله أي تمام زيبايي هاي اسلام و امت و تاريخ اسلامي بخصوص صدر اسلام را با عينك ملوث به زباله نگاه می کنند طبیعی است که خودشان به زباله تبديل شوند و زباله توليد كنند و تمام زيبايي هاي جهان را زباله ببينند!.
پس شما نگران نباشید و گله هم نکنید چونکه از کوزه همان برون تراود که در اوست! چندی پیش سرمقاله سایت لعنت نیوز (سخن هفته) تا ماهها فضیلت لعن بود!.




































سپتامبر 1, 2010 در 5:04 ق.ظ.
عرض سلام و خسته نباشید دارم خدمت استاد محترم اقای عبدالله حیدری
مدتی است در سایت های اهل سنت فعالیت دارم و مطالب دوستان را همیشه مطالعه می کنم . اما جای تاسف است که مدتی است نوشته های شخصی را در سایت مسلمان مطالعه کردم که منکر جهاد است و علمای بزرگ آن را بشدت رد می کند . حتی با بعضی از دوستان جهادی سایت تمکین بحثی داشت ولی تا الان کسی نتوانسته جواب این مبتدع رو داده باشه .حتی شنیده ام چندین نفر که عقیده جهادی داشته اند با متاثر شدند از نوشته هایش ، کلاً عوضش شده اند .از شما خواهش می کنم شبهات این شخص رو که خودش را سلفی می داند برای دوستان اهل سنت بیان کنید . و باعث شادی موحدین و دوستدارن جهاد باشید .
به عنوان مثال به این پست ملاحظه کنید .
http://ww.mosalman.net/showthread.php?t=16067
اکتبر 11, 2010 در 7:33 ق.ظ.
با سلام
خدممت استاد عزیز
من از این حرف شما خودم تجربه ای بسیار خوب داشتم که انسان اول باید خود بسیار ناراحت و غضب آلود کند تا بتواند به دیگری لعن کند – اما واقعا نمی دانم با آن مواردی که در کتب خودمان در مورد لعن و دشنام صحابه به یکدیگر آمده، چه کنم برای مثال مواردی که ام المومنین عایشه عثمان را لعن میکند و و یاعده ای به ایشان سب و لعن میکنند – یا موارد لعن که در قرآن آمده به چه معنا است آیا این به این معنا است که نعوذ بالله قرآن کامیون حمل زباله است – - از طرفی می بینم که ائمه شیعه اتفاقا الگو تمام این سخن شما هستند که مظهر صبر در مقابل دشنام و لعن هستند و هرگز با کسانی که به ناحق علیه ایشان لعن میکردند برخورد متقابل نمی کردند بااینکه میدانم این کار بسیار سخت است اما گاهی من از صبر آنان متعجب می شوم و از رفتار توهین آمیز صحابه نسبت به یکدیگر در مقابل رسول خدا شرمنده لطفا پاسخی بدهید که ما باید در مقابل این اخبار کتاب هایمان چه کنیم
اکتبر 13, 2010 در 6:55 ق.ظ.
با سلام: اول از همه باید توجه داشته باشیم که صحابه و یا ام المومنین عایشه معصوم نبوده اند و ایشان به اقتضای خوی بشریتی که داشته اند عصبانی و ناراحت شده اند و کلماتی را بر زبان رانده اند که انشاء الله خداوند این لغزشها را بر ایشان ببخشد و در پاسخ به اینکه در مقابل اخبار کتابهایمان چه کنیم؟ باید گفت ملاک عملکرد ما پیروی از مسلمات قطعی و متواتر تاریخی و احادیث موافق با کتاب و سنت متواتر رسول اکرم(ص) است نه اخباری که با این مسلمات و تواترها در تضاد باشند، پس احادیث و روایات در صورتی حجت و قابل پیروی هستند که با کتاب خدا و سنت رسول(و حتی با عقل و منطق) موافق باشند. لعن صحابه به یکدیگر بخاطر اختلافی که بین خودشان بوده نمی تواند ملاک و حجت شود برای صحیح بودن این عمل و پیروی کردن همه امت اسلامی تا روز قیامت از این عمل و از این لغزش، این خلاف سیره کلی پیامبر اسلام و اصحاب است. در مورد لعن موجود در قرآن، اولا: خود را نمی بایست با خالق قیاس کنیم و خدا به غیر خودش هم قسم می خورد ولی ما نمی توانیم به غیر خدا قسم بخوریم، ثانیا: همان لعن در قرآن نیز نسبت به کافرین است نه مسلمانان و البته هم اکنون نیز ممکن است مظلومین مسلمان گروهی از کافرین را (حتی بدون نام اسم ایشان) لعن کنند و این غیر از آن چیزی است که ما باطل می دانیم.
ژانویه 4, 2011 در 3:11 ب.ظ.
خدا قوت استاد حيدري از حق گوئي شما لذت مي برم